Oferta dla hodowców i lekarzy weterynarii obejmuje:

  • produkcję autosurowic świńskich i bydlęcych, bogatych w przeciwciała,
  • produkcję testu diagnostycznego (test zmętnieniowy z siarczanem cynku), pozwalającego stwierdzić efektywność wchłaniania oraz jakość przekazywania immunoglobulin siarowych cielętom,
  • sprzedaż siaromierza (kolostrometru), który w prosty sposób pozwala określić jakość oraz ilość siary, jaką należy podać cielęciu w ciągu pierwszych godzin jego życia,
  • konsultacje weterynaryjne
  • 1) pomoc w rozwiązywaniu problemów występujących u młodych zwierząt   gospodarskich oraz opracowywanie programów profilaktycznych dla danego stada, ze szczególnym uwzględnieniem zwierząt młodych,
  • 2) monitorowanie zdrowia stad bydła mlecznego z oceną stada, co obejmuje przegląd stada (m.in. pokrój zewnętrzny, zachowanie, występowanie objawów chorobowych, warunki żywieniowe oraz zoohigieniczne) oraz dalsze badania diagnostyczne grupy reprezentatywnej stada (profil biochemiczny z interpretacją wyników),
  • organizację szkoleń-warsztatów dla grup 10-12 osobowych. Dotychczas szkolenia podejmowały tematy dotyczące :
  • CIELĄT 
    1. Odporność cieląt
    2. Ocena jakości siary i zasady postępowania
    3. Ocena skuteczności odpajania cieląt siarą – test ZSTT
    4. Postępowanie z cielętami w okresie ponarodzeniowym
    5. Biegunki cieląt – przyczyny, zapobieganie, leczenie
    6. Rozwój płuc cieląt, predyspozycje bydła do chorób narządu oddechowego
  • KRÓW
    1. Równowaga kwasowo-zasadowa krów mlecznych
    2. Zaburzenia gospodarki mineralnej (Ca, Wit.D3, Mg, P)
    3. Główne założenia bilansu kationowo-anionowego
    4. Ketoza – Zespół Tłustej Krowy
    5. Choroby towarzyszące ZTK – profilaktyka i leczenie
    6. Ocena kondycji krów (BCS)
  • Całodzienne szkolenia prowadzone są przez pracowników Wydziału Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Mogą one dotyczyć zarówno lekarzy weterynarii, hodowców bydła/zootechników oraz personelu ferm bydła. Istnieje także możliwość organizowania szkoleń poruszających inne tematy dotyczące młodych zwierząt. Przybliżony koszt całodziennego szkolenia wynosi 200 - 300,- zł/osobę. Na życzenie szkolenia mogą odbywać się w siedzibie zamawiającego.

Autosurowica (dokładnie jest to surowica allogeniczna - czyli surowica krwi zwierząt tego samego gatunku, w naszym przypadku pochodzących z tego samego stada, w którym będzie stosowana)

Profilaktycznie stosujemy autosurowice u młodych osobników w sytuacjach szczególnego zagrożenia, jakimi są

u cieląt i prosiąt :

  • transport,
  • inne sytuacje zagrażające wzrostem zachorowań,
  • przed planowanym połączeniem w większe grupy lub przeniesieniem do innych pomieszczeń,
  • u cieląt nowonarodzonych, jeśli otrzymały zbyt małą ilość siary, lub siarę o złej jakości pod względem immunologicznym,
  • u prosiąt w okresie ssania i przed odsadzeniem.

 

Autosurowica zastosowana zgodnie ze wskazaniami zwiększa odporność młodych zwierząt, przez co powoduje wzrost zdrowotności stada i znaczące ograniczenie podaży antybiotyków!

Autosurowica świńska:
Autosurowicę produkuje się z krwi pobranej od zwierząt w trakcie uboju. Zawiera ona ciała odpornościowe, których zadaniem jest unieszkodliwienie drobnoustrojów powodujących zachorowania w stadzie. Grupa zwierząt od których w trakcie uboju możemy pobrać krew, z której zostanie wyprodukowana autosurowica powinna liczyć co najmniej 25 osobników.

Autosurowica bydlęca:
Autosurowicę bydlęcą produkujemy na bazie krwi pobranej z żyły szyjnej zewnętrznej dorosłego bydła w ilości zależnej od masy osobnika ok. 4-5 litrów, co nie powoduje uszczerbku na zdrowiu czy spadku wydajności. Osobniki, od których pobierana będzie krew muszą pochodzić z gospodarstwa, w którym będzie stosowana autosurowica.

W indywidualnych przypadkach przewidujemy pozyskiwanie autosurowicy od innych gatunków zwierząt domowych

 

Test zmętnieniowy z siarczanem cynku (ZSTT)

Cel stosowania - szybkie oznaczanie immunoglobulin (Ig) w surowicy krwi cieląt w 48 godzinie życia w celu kontrolowania ilości wchłoniętych Ig po spożyciu siary.

Klasyfikacja stopnia zabezpieczenia odpornością siarową cieląt w 48 godzinie życia:

 prawidłowe zabezpieczenie >15g Ig/l

 częściowy niedobór transferu odporności biernej (PFPT)

 5-15g Ig/l (w dobrych warunkach 5-10g Ig/l

 niedobór transferu odporności biernej (FPT) <5g Ig/l

Skład zestawu (wystarcza do zbadania 50 sztuk cieląt):

  1. wzorce zmętnienia:
    • 0g   Ig/l surowicy
    • 5g   Ig/l surowicy
    • 10g Ig/l surowicy
    • 15g Ig/l surowicy
    • 20g Ig/l surowicy
  2. probówki testowe 10 ml zawierające siarczan cynku (50 sztuk)
  3. strzykawki tubelkulinowe do pobrania i odmierzenia badanej surowicy (50 sztuk)
  4. probówki 10ml z perełkami do wykrzepiania krwi (50 sztuk)

Przygotowanie surowicy do wykonania testu ZSTT

Probówkę z perełkami do pobierania krwi należy dokładnie oznaczyć datą oraz numerem zwierzęcia. Probówkę należy napełnić krwią do 3/4 objętości, a następnioe odstawić w temperaturze pokojowej na 18-24 godziny. Po tym czasie nalży pobrać klarowną surowicę do strzykawki tuberkulinowej i przystąpić do wykonania testu. Surowica zhemolizowana (przejrzysta o czerwonym zabarwieniu) nie nadaje się do wykonania testu.

Wykonanie i odczyt testu ZSTT

Do probówki z napisem TEST należy odmierzyć strzykawką tuberkulinową 0,1ml surowicy, następnie delikatnie wymieszać (nie wstrząsać!), a następnie inkubować w temperaturze pokojowej. Odczytu testu dokonujemy po godzinie. W celu odczytu należy dokladnie wymieszać probówkę testową a następnie porównać powstałe w niej zmętnienie z uprzednio wymieszanymi wzorcami zmętnienia.

Interpretacja wyników testu

Wynik należy zakwalifikować jako "<", ">" lub "=" najbardziej podobnemu wzorcowi zmętnienia.

Jeżeli zmętnienie w probówce testowej jest porównywalne lub silniejsze od zmętnienia w probówce wzorcowej, odpowiadającej stężeniu 15g Ig/l, cielęta są prawidłowo zabezpieczone i wynik jest zadowalający.

W przypadku , gdy wynik odpowiada stężeniom 5-15g Ig/l, należy zwrócić szczególną uwagę na przyczyny niskiej skuteczności odpajania cieląt siarą oraz dążyć do ich eliminacji. Niedostatki transferu odporności biernej skutkują większą podatnością cieląt na choroby i ich cięższym przebiegiem nawet do 6 miesiąca życia.

Gdy wynik jest zły (<5g Ig/l) cielęta szczególnie są narażone na wystąpienie chorób okresu noworodkowego. W tym przypadku wskazane jest podanie ciał odpornościowych np.: podskórnie w postaci surowicy odpornościowej.

W celu monitorowania poprawności postępowania wskazane jest, aby kontroli podlegało co najmniej 20% rodzących się cieląt. Za zadowalające wyniki dla stada można uznać takie, w których poziomy Ig powyżej      15g Ig/l surowicy osiąga przynajmniej 70-80% badanych cieląt, a brak cieląt z wartościami poniżej 5g Ig/l.

Siaromierz (kolostrometr)

Cel stosowania - ocena jakości siary podawanej cielętem w pierwszych 12 godzinach życia. Siaromierz w szybki sposób pomaga określić zawartość Ig w siarze, wykorzystując prostą zależność pomiędzy ciężarem właściwym siary a stężeniem Ig w niej zawartych.

Dlaczego warto badać jakość siary?

  • występują różnice w zawarości immunoglobulin w siarze
  • w kolejnych dojach znacznie spada zawartość Ig w siarze
  • należy pamiętać, że zdolność wchłaniania Ig przez cielęta jest nawyższa w pierwszych godzinach życia.

Sposób pomiaru

Powinniśmy badać siarę o prawidłowym wyglądzie, zapachu, bez nadmiernej domieszki krwinek. Temperatura siary w momencie pomiaru powinna być zbliżona do 25oC. Kolostrometr zanurzamy w badanej siarze. Po ustabilizowaniu się siaromierza odczytujemy wynik trójkolorowej skali.

Interpretacja wyników:

 Kolor na skali siaromierza zielony zielonyżółty czerwony 
 Ocena siarybardzo dobra dobra dostateczna zła
 Gęstość siary (g/ml) >1,0711,057-1,070 1,044-1,056 <1,043 
 Stężenie Ig w siarze (g/l)>12180-11842-77 <39 
Zmiana ciężaru właściwego o 0,001g/ml oznacza zmianę stężenia Ig o 3g/l

W warunkach dużej fermy cielę w ciągu pierwszych 6-8 godzin życia powinno wypić siarę zwierającą co najmniej 150g immunoglobulin.

Kolor zielony skali (siara dobra/bardzo dobra) - cielępowinno otrzymać siarę w ilości odpowiadającej ok.5% masy ciała (co najmniej 150-200g Ig).

Kolor zółty skali (siara dostateczna) - w takiej sytuacji cielę powinno otrzymać siarę na dwa pierwsze pojenia tak, aby drugie pojenie nastąpiło nie później niż 6-8 godzin po urodzeniu.

Kolor czerwony skali (siara złej jakości) - może być podawana jedynie na kolejne pojenia cieląt. W tym przypadku cielę powinno otrzymać siarę z "banku siary" lub pierwszej siary od innej krowy o ocenie przynajmniej dostatecznej.

Badania zespołu prof. Tadeusza Stefaniaka wykazały, że niedostateczne zaopatrzenie cieląt w siarę powoduje:

  • wzrost częstości i intensywności zachorowań cieląt
  • wzrost śmiertelności
  • pogorszenie przyrostów masy ciała
  • wydłużenie czasu dorastania jałówek
  • znaczne straty ekonomiczne, rzutujące na opłacalność hodowli.